Storythai

{ธีมใหม่ รูปของชาวบ้านชาวช่องเขาอย่างแรง
ขอบคุรัชญะธีมแอนด์เดอะพี่อ้อยพี่เบียร์มากมายค่ะ =]
ว่าแต่ทำไมไดหน้านี้มันมีแต่ไมค์เนี่ย ไม่เคยจะลำเอียงเลย
ก็เค้ารักจุ้บปาจุ้บบอยนี่นา =..= เฮ้อ ตาลาย}

- - - - - - -

ขี้เกียจก็ไม่ต้องอ่านก็ล่ายเหอะ

1 0 0 3 0 8 

 
{วังเวงได้อีกปะล่ะ}

 ไปถึงโรงเรียนหกโมงครึ่ง เจอเพื่อน กรี๊ดกร๊าดกันตามประสากันไป
รถบัสหรูได้อีกปะล่ะ ติดแอร์สองชั้น

พอถึงที่ค่ายฝึกพัฒนา อะไรสักอย่าง ซึ่งลืมแล้วจริงๆ ที่สัตหีบ
กองพันต่อสู้อากาศยาน อะไรประมาณนี้
ก็เจอทหารหน้าโหดๆ -____________- กุมาค่ายวิทย์ ได้โปรดเถิด
แล้วเราก็ได้เป็น ยุวนาวี ซะอย่างนั้น

ตอนกินข้าวมื้อแรกเป็นอะไรที่ทรมานได้อีกมั้ยเนี่ยยยยยยย
หิวอะเฮ้ย หิวอะ  แต่ต้องขัดฉาก ตบฉาก ขัดหลัง
วิ่งเข้าวิ่งออกโรงอาหารเกือบสามรอบได้ เพราะเข้าไปแล้วเสียงดัง
กฏการกินข้าวของที่นี่คือห้ามส่งเสียงใดๆทั้งสิ้น ช้อนห้ามดังก๊องแก๊งเลย
ถ้าเสียงดัง รอบแรกเค้าจะยึดช้อน รอบสองจะยึดส้อม รอบสามกินใต้โต๊ะ
กลุ่มอารยาเอาเลยครับ วันแรก เปิบมือกันเลยทีเดียว
แบบว่าหิวอะ แต่ต้องกินข้าวด้วยมือ โคตรทรมาน
อยากกลับบ้านมากในตอนนั้น มันกดดันมากกกกก

แล้วก็มีการเข้าฐานนิดหน่อย แค่สามฐานแต่โหดนรกมากอะ
ฐานแรกเจอคลุกโคลน อย่างรุนแรง โคลนอะ โคลนสีเทาๆ แบบเพียวๆ
คลุกเลยเหอะ เสื้อผ้า ผม หน้า กูไปหมดล่ะค่ะ
ชุบโคลนเสร็จ ต้องไปล้างตัวสิ แหม จะเดินไปเต็มด้วยโคลนสีเทาๆได้ไง

ล้างในคลองซะเลย =_______=
(บัดสบ)

ล้างเสร็จ ไปโหนเชือกต่อ เป็นทาร์ซานกันไปเหอะ กลัวก็กลัวนะ -*-
คือพยายามจะนั่งหา T แรงตึงเชือกกันอยู่ว่าจะรับน้ำหนักได้กี่นิวตัน
แต่ดูเหมือนฟิสิกส์จะไม่ได้ผล หน้าทิ่มหน้าตำกันไป

แล้วก็ไปเดินเชือกต่อ เค้าเรียกว่าอะไรนะ ที่มีเชือกสองเส้น
เหนือหัวเส้นนึง ข้างล่างเส้นนึง
ได้ข่าวเชือกเส้นล่างมันสูงจากพื้นสองเมตรกว่า ตกมาก็ตายกันเลยอะ
โอย แผลเต็มตัว ตูดเคล็ดแล้วเคล็ดอีกเหอะ
มันส์ดีนะ แต่ก็อย่างว่าอะ ง่วงนอน(เกี่ยว?)

แล้วก็ได้เวลากินข้าวอีกรอบ ทรมานกันอีกรอบ เฮ้ย กินข้าวนะเว้ยยยย
จะพักอะ จะอยากปล่อยตัวสบายๆ กลายเป็นกดดันกว่าทุกสิ่งทุกอย่างทั้งมวล
โดนมุดโต๊ะกันทั้งกอง ซวยโคตร จะกินข้าวว้อยยยยยยยยย

พูดถึงห้องน้ำ เป็นอะไรที่ปวดใจที่สุดในโลกานี้แล้ว
แบบโสโครกอย่างบรรยายไม่ถูก
ฉี่แล้วไม่มีน้ำราดมั่ง อ่างน้ำตะไคร่เพียบครับพี่น้อง กังมาก
อยากให้หนูสวยด้วยสาหร่ายสไปรูรีน่าก็บอก ไม่ต้องมาเซอร์ไพรซ์
อาบน้ำทีก็แบบ เฮ้ออ เหนื่อยใจจจ

เตียงนอน เป็นเตียงสองชั้นที่อยากบอกว่า เราต้องนอนชั้นสองในวันแรก
แล้วกลัวตกมาก คือกลัวว่าจะนอนกลิ้งไปกลิ้งมาแล้วกลิ้งคอหักตาย -*-
แม้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
แถมตอนเค้าเรียกประชุมกองตอนก่อนนอน
แบบว่ารีบไง ลงบันไดไม่ทัน กระโดดลงมา
โอยย ทั้งตูดหัก ทั้งนิ้วตีนซ้น ทรมานได้อีกปะเนี่ย

ก่อนจะนอนก็วิ่งเข้าห้องนอน วิ่งเข้าห้องประชุม กลับไปกลับมาอยู่สามรอบ
ไม่รู้เค้าต้องการอะไรกับเรานะ งงว่ะ แต่คือกูง่วงมากอยากบอก

นอน หลับ สบาย ดี

1 1 0 3 0 8

วันนี้ได้ไปเกาะขาม
เข้าใจว่าพี่ๆทหารใจดีนะ น่ารักดี
แต่โหดก็โหดได้ใจมาก
เราชอบครูเก่งมาก ที่คุมห้องเรา น่ารักมาก หน้าตาดี(หัวใจ) เฟรนลี่มากๆ ใจดีด้วย
เขาบอกว่าอย่าใส่เจเจเล่นน้ำนะ
"เดี๋ยวปลานีโม่ไปทะเลาะกับอนาคอนดา" 55555

นั่งเรือครับพี่น้อง เมาเรือครับพี่น้อง อารยาเมาเรือครับ =_________=
กว่าจะไปถึงเกาะ จะเป็นลม ถึงขั้นกัดปากเลยอะ จะอ๊อกแตก
เจอฉาก beyond the sea ไป ไอ้กิวก็มาอีกละ
"มันเป็นอะไรที่อาร์ทมาก"
โอย กูอาร์ทกับมึงไม่ไหวล่ะเหอะ เดี๋ยวงับหัว -*-

แล้วก็เป็นอะไรที่ปลื้มมาก

เกาะสวยได้อีกปะล่ะะะ
น้ำสีครามแท้ๆ แบบ บางแสนพัทยาชิดซ้าย
ทรายสีเหลืองนวล โอววว ปลื้มมาก

น้ำใส ทรายนิ่มตีนมากอยากบอก

อีอีกสี่ตัวที่เหลือก็นั่งเล่นให้ปลานีโม่ออกมาวิ่งเล่นกันอยูนั่นแหละ
อยากบอกว่า หนูนั่งมึนคลื่นอยู่ แบบไม่ไหวแล้ว (จะอ้วก)

แล้วก็มีการทำงานกันนิดหน่อย
แบ่งกลุ่มไปทำนู่นทำ ห้องเราก็ได้สำรวจสิ่งมีชีวิตใต้โคนต้นไม้
แล้วอีหัวหน้ากลุ่ม(นังกอล์ฟ) แม่งก็รู้แค่สิ่งมีชีวิตที่อยู่บนเตียง
ห่ารากมาก นิ้วก็ซ้น เจ็บมากอะ อยากบอก แต่สนุกดี ขำๆ
แต่สัตว์บ้าอะไรไม่รู้แปลกประหลาด =_= มันคือตัวบ้าอะไรวะ

เพิ่งรู้ว่า หมู่บ้านชาวเร คือโขดหินธรรมดาๆ
ห้องหนึ่งต้องไปสำรวจหมู่บ้านชาวเร ตอนแรกอิจฉามาก อยากไป
แต่ปรากฏว่า แม่งก็สำรวจอยู่ติดกับกุนี่แหละเห้อ -*-
ปูเสฉวน ปลา ปู เต็มไปหมด สุดยอด น้ำใส เห็นทุกอย่างเลย

แล้วกินข้าว กลางวันชิวหน่อย ข้าวเป็นกล่องโฟม ไม่มีเสียงช้อน โคตรปลื้ม(ปาดน้ำตา)
แล้วก็ไปเล่นทะเลกัน วู้วววววววววววววววววววว
เล่นกันยาวนานมาก หนุกมาก ฮาได้อีกเหอะ
อีตาลก็โวยวายเรื่องปลิงอยู่ได้ ปลิงอยู่ข้างล่างๆๆๆ แม่ง กูก็กลัวนะ =-=;;;

ขำตอนที่เอาสเนคเกอร์มาดำน้ำอะ มุก โอย ฮาเมิงได้อีกปะล่ะ
พอมันใส่เสร็จ ก็กล้มลงไปดำปกติ สักพักโผล่พรวดขึ้นมาอย่างตกใจ
"ห่า น้ำทะเล เข้าปากกูได้ไงเนี่ย"
ก็มันก้มซะจนไอ้หลอดทีต้องโผล่ขึ้นมาข้างบน ลงไปในทะเลกับมันด้วยอะ 55555555
ก็เลยให้กำลังใจไปว่า ได้เกลือแร่ที่บริสุทธิ์ไงเพื่อน มันถึงรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง(?)

ไม่ไหวจะเคลียร์กับแดดมาก เลิกเล่นตอนสี่โมง โอ ครีมกันแดดหาช่วยอะไรกันได้ไม่
ไม่เลยครับ ไหม้เลย ผิวตูเนี่ยยยยยยยยยยยยยยย T________________T
ปกติก็ดำเป็นถ่านอยู่แล้ว นี่มันดำจนจะเขียวอยู่แล้วนะคร้าาาาา

แล้วก็กลับค่าย อาบน้ำ นั่งเมาท์แตกเรื่องอู๋จุน อย่าว่างั้นงี้เลย
แต่อีตาลทำท่าเอลล่าตอนเรียก "ฉวน" ได้ใจกุมาก ใช่มั้ยล่ะฉวนนนน (ดีดดิ้น)

หน้าตึกนอน

วันนี้มีเรื่องฮาอีกรอบ คือตอนก่อนนอนเค้าให้แต่ละห้องทำกิจกรรมบางอย่าง
ให้หนังสือพิมพ์มาคนละปึก แล้วสร้างหอไอเฟลที่สูงที่สุดภายในสิบนาที
ฮาตรงที่ว่า เพื่อนทุกกลุ่ม ทำสูงจนติดผรังกันทุกกลุ่มเลยอะ แต่กลุ่มเราแบบว่า....

 มันเป็นศิลปะอะ พื้นฐานที่มั่นคงอะ 5555555555555555555
ตอนแรกก็สร้างเหมือนชาวบ้านเค้าอะแหละ แต่ซนไปหน่อย ทำนู่นทำนี่กันจนมันไม่ตั้งขึ้นอะ
อีกิวเสนอมาเลย อนาคตถาปัตของห้อง "ยัดฐานๆๆๆฐานแข็งแรงๆๆ"
กิววี่บอกมาแบบนี้ ทุกคนเชื่อใจมาก
ต่างคนต่างขยำหนังสือพิมสิบแผ่นภายในหนึ่งวินาทีอย่างรวดเร็ว
แล้วปาใส่หอไอเฟลของเรา
(แล้วมันจะตั้งให้มึงมั้ยเนี่ยยยยยยยยยยยย)
ไม่อยากจะฮาว่ามันสูงไม่ถึงฟุต
เฮียซ้งที่เป็นหัวหน้าครูฝึก ถามชื่อผลงานนี้อย่างสนใจมาก
"หอเอนปิซ่า" (แต่ได้ข่าวให้สร้างหอไอเฟลนะ)
พื้นฐานมั่นคงมาก อยากจะฮากว่านี้ได้อีกเหอะ
ร้องไห้เลยอะ หัวเราะจนน้ำตาไหล 555555555555555

แล้วก็นอนนนน นอนหลับบบบบ

1 2 0 3 0 8

จะกลับบ้านแล้ว! ดีใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
แต่มีเรื่องต้องเหนื่อยก่อน ตอนเช้าไปป่าชายเลนกัน
ชอบอะ สวยดีนะ คือต้นไม้ล้วนๆ ดูธรรมชาติดี
มันเป็นที่ที่แม่น้ำกับพ่อสมทุรโคจรมาพบกันแล้วแพลงตรอนก็แลกเปลี่ยนอาหาร อะไรสักอย่าง
เกิดวงจรของห่วงโซ่อาหารขึ้น นี่แหละวิทยาศาสตร์ที่ได้ศึกษา
แต่ไม่พอใจที่พวกมัน(ต้นไม้)คลายเกลือใส่เรา กุร้อนมากได้โปรด

 

 

 

แล้วก็ไปดูเต่าทะเลกัน
ได้ซื้อบัฟเฟอร์กินด้วย อร่อยว่ะ พูดแล้วอยากกินพัฟเฟอร์ที่รถไฟฟ้าอ่อนนุชอะ อร่อยมากก
แล้วก็ซื้อจุ้บปาจุ้บกิน คิดถึงจังเลย จุ้บปาจุ้บบอย -3-
โอย น่ารักว่ะ(อะไรของมัน)

 

เพิ่งเคยเห็นเต่าตัวใหญ่ๆ ตื่นเต้นมากอะ
แต่แถวนั้น วิวสวยโคตรๆๆๆ

 

{ชอบรูปนี้อะ ดูแบ่งชัดเจน Sky-Sea-Earth}

แล้วก็ไปขึ้นเรือรบจักรีนฤเบศร
น่าตื่นตานะ แต่ง่วงเกิน ไม่ไหวแล้ว อยากนอนมาก
เดินไปหลับไปอะ ไม่ไหว ง่วงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
แต่เป็นเรือที่ใหญ่สุดยอดไปเลยเหอะ

ก่อนกลับบ้าน มีปิดกอง แล้วก็จับมือครูฝึก
ครูเก่งน่ารักอะ อยากได้มาเป็นพี่ชาย 55555 อบอุ่นบอกไม่ถูก
แล้วก็กลับบ้านนนนนนนนนน

บนรถ ก็นั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆ ฟังไปฟังมา กานต์เริ่มร้องไห้ เพลงกระแทกใจ
เพราะวันนี้กานต์ต้องไปเชียงใหม่แล้วไง
แล้วแต่ละเพลงที่อีเซี้ยงไรท์มาก็เกี่ยวกับเพื่อนหมดมันโดนเกินไปมั้ยเพื่อน
เพื่อนๆก็นั่งร้องเพลงให้ แต่กานต์ยิ่งร้องไห้ใหญ่เลย 5555
ขอให้กานต์โชคดีละกัน ได้เพื่อนดีๆนะ (กอดกัน)

จบ แระ
สั้นกว่าที่คิดเยอะ
เพราะขี้เกียจเล่าอะไรอีกจิปาถะ
เมื่อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

พีกะเอส
มือถือตูถ่ายวิวสวยกว่าถ่ายคนตามเคย -_-"